Strona główna > 49 TKB - rok 2012
Losowo - 49 TKB - rok 2012
WK20120728_0164.jpg
WK20120728_0164.jpg39 odsłon
WK20120728_0683.JPG
WK20120728_0683.JPG15 odsłon
WK20120802_0463.JPG
WK20120802_0463.JPG42 odsłon
WK20120802_0509.JPG
WK20120802_0509.JPG44 odsłon
WK20120801_0167.JPG
WK20120801_0167.JPG20 odsłon
WK20120804_0408.JPG
WK20120804_0408.JPG40 odsłon


Albania


WK20120802_0563.jpg

ARTISTI z Tirany
kierownik zespołu: Leko Gjermani
choreograf: Luixhino Hala
kierownik muzyczny: Erion Puca
skład kapeli: klarnet, lahuta, akordeon, dajre, bęben
Ansambli i shoqatës Artisti został założony w 1993 roku. Zespół tworzą studenci szkoły baletowej. Prezentują ludowe tańce, zwyczaje, obrzędy i muzykę z całej Albanii. Grupa wzięła udział w wielu międzynarodowych festiwalach, zdobywając liczne nagrody. Na TKB przygotowała następujący program:
– Tropojë. Taniec, którego nazwa pochodzi od regionu znajdującego się w północnej części kraju. Jest wykonywany przez kobiety, które ze względu na ciężkie warunki życia musiały być odważne i silne. Tancerki występują w sukniach zwanych xhubleta, uszytych z grubego, ciepłego i ciężkiego materiału. Strój ten zapewniał ochronę przed srogimi zimami.
– Shota. Zalotny taniec wykonywany przez panny i kawalerów.
– Goraçe. Pochodzi z południowo-wschodniej Albanii. Jest wykonywany przez mężczyzn noszących tradycyjne bałkańskie spódnice, zwane fustanella.
– Tirana. Taniec popularny w stolicy Albanii, Tiranie. Prezentacja zwyczajów zaręczynowych.
– Shupali. W pierwszej części dwaj młodzieńcy dają popis swoich umiejętności. Drugą część wykonują trójki, jedna dziewczyna i dwóch chłopaków. Stroje noszone w tym tańcu są charakterystyczne dla centralnej Albanii.
– Dardhare. Taniec pochodzący z południowo-wschodniej Albanii. Dziewczęta wyrażają w nim swą kobiecość, wdzięk, są pewne siebie, wolne i piękne.
– Librazhdi. Taniec ze wschodniej części kraju.
– „Fesa e madhe – wielkie święto”. Radosny taniec składający się z kilku części, w których wykonawcy prezentują zwyczaje taneczne z poszczególnych części kraju.

132 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Białruś


WK20120804_0449.JPG

RECHA i WYTINANKA ze Stolina
kierownictwo zespołu: Jelena Wołkowa, Piotr Ostapczuk
choreograf: Jelena Wołkowa
kierownik muzyczny: Piotr Ostapczuk
skład kapeli: harmonie guzikowe, skrzypce, dudka, tamburyn, trąbka, bęben, kontrabas, akordeon, hudok
57
Narodnyj Ansambl Tanca Recha został założony w 1973, a Ansambl Narodnoj Muzyki Wytinanka w 1981 roku. Siedziba obu znajduje się w domu kultury w Stolinie, miejscowości leżącej w samym sercu Polesia, nad rzeką Horyń. Podczas TKB Recha zaprezentuje takie tańce, jak mituś, tramblanka, polka z prystukami, szybar, taniec „Na kalana”, polka „Skoki u boki” oraz kompozycję choreograficzną do pieśni „Paleskaja krutieł”. Wytinanka wykona natomiast białoruskie pieśni i melodie, głównie z Polesia, jak „Stolinskija muzyki”, „Ladzieckaja polka”, „Za goreju żyta żała”, „A u poli kalina”, poleska wiązanka, „Mar´anka”, „Walset skresau”, walc „Bałamut”.

71 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Bułgaria


WK20120803_0256.JPG

MŁADOST z Sofii
kierownik zespołu: Ivailo Parvanov
choreografia: Ivailo Parvanov, Milena Tzankova
kierownik muzyczny: Ivan Mechkarov
adres strony internetowej: www.hora.zornitsa.com
Folkloren Tancow Ansambyl Mładost z Sofii został założony w 2000 roku. Wziął już udział w ponad 50 imprezach folklorystycznych. W 2011 roku zdobył nagrody w Pradze i w Płowdiwie. W programie grupy znajdują się tańce ze wszystkich regionów etnograficznych Bułgarii. Na estradach TKB zespół zaprezentuje scenki:
– Posresztane. Tradycyjne witanie chlebem i solą było w wielu krajach, w tym u Bułgarów, symbolem przyjaźni oraz gościnności. I w ten sposób zespół przywita widzów podczas swojego występu.
– „Bułgarskie wesele”. Prezentacja zwyczajów ludowych, tańców, zabaw i pieśni bułgarskiej Tracji. Zobaczymy fragment tradycyjnego wesela, który poprzedza ceremonię ślubną w kościele. Druhny zjawiają się w domu panny młodej, wykonują radosny taniec. Następnie w orszaku weselnym przybywa pan młody. Jak obyczaj każe, jego krewni powinni przed ślubem sprawdzić, czy przyszła żona będzie dobrą gospodynią. Aby się o tym przekonać, przywożą ze sobą odpowiedni sprzęt, na przykład sito do przesiewania mąki. Następnie przyszła teściowa założy pannie młodej welon, a chłopcy i dziewczęta zaśpiewają jej pieśń pt. „Eła se wie prewiwa”, której słowa są wzruszającym pożegnaniem panny młodej z matką, ojcem i rodzeństwem. Występ zostanie zakończony popisem tanecznym – zobaczymy tradycyjne horo.
– Sedjanka. Humorystyczna scenka ukazująca tradycje północnej Bułgarii. Kobiety spotykają się przy robótkach ręcznych. Dziergają, plotkują i naśmiewają się z przywar kawalerów. Wesołej zabawie towarzyszą tańce i pieśni.
– Kopanica. Dynamiczny taniec w kole wykonywany przez kobiety i mężczyzn, wywodzący się z tradycji szopskich.
58
– Po żytwa. Scenka ukazująca zwyczaje żniwne z Dobrudży. Po skończonej pracy w polu przychodzi czas na zorganizowanie zabawy. Gospodarz i gospodyni częstują wszystkich czerwonym winem i świeżo upieczonym chlebem. W ten sposób okazują wdzięczność za sąsiedzką pomoc, ponadto ma to zapewnić obfite zbiory w następnym roku.

206 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Chile


WK20120804_0327.JPG

ANTAUCO z Santiago
kierownik zespołu: Victor Marcelo Fierro Yantorno
choreograf: Iván Tapia Peñaloza
kierownik muzyczny: Luis Antonio Quintanilla Sanhueza
skład kapeli: gitary, ukulele, charango, harfa, tiple, bajo acústico, fletnie Pana, quenas, trąbki, tarkas, quenacho, flet, traversa, caracola, saksofon, puzon, akordeon, bęben, bongos, werbel, skrzynia perkusyjna, tormento, pandero, djembe
adres strony internetowej: www.antauco.cl
Agrupación de Proyección Folklorica Antauco zostało założone w 1994 roku. Stowarzyszenie to prowadzi badania nad folklorem Chile, Wyspy Wielkanocnej i krajów Ameryki Łacińskiej. Z jego inicjatywy od 2005 roku odbywa się Festival Encuentro Costumbrista de Peñalolén. Zespół koncertuje w kraju i za granicą. Podczas TKB zaprezentuje scenki:
– „Norte de Carnaval”. W Chile słowo karnawał bywa używane zamiennie ze słowem fiesta. Na północy kraju okazją do zorganizowania zabawy są najczęściej uroczystości religijne lub rocznice wydarzeń historycznych. Podczas występu charakterystycznymi elementami damskich strojów będą axu, aguayo (rodzaj chusty), tulmas (ozdoby), chupalla (kapelusz). Mężczyźni noszą proste spodnie, koszule i kamizelki, buty z grzechotkami i kapelusze z wąskim rondem.
– „Cuadro de Centro”. Przedstawienie ukazuje folklor środkowej części kraju. Będą to tańce i zwyczaje związane z codziennym życiem na wsi. Na ubiór męski składają się prosta koszula i spodnie, krótka marynarka, rodzaj poncza, sztylpy z ostrogami i kapelusz z dość szerokim rondem. Kobiety noszą strój zwany ropón. Spódnica o długości sięgającej do łydek ma ułatwić im jazdę konną.
– „Isla de Pascua – Rapa Nui”. Folklor Wyspy Wielkanocnej. Wykonywane pieśni wychwalają piękno natury. Tancerki noszą spódnice z piór, naszyjniki z morskich muszli i korali. Mężczyźni mają na sobie strój zwany hamí oraz naszyjniki. Ich ciała są zdobione tatuażami.

157 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Chorwacja


WK20120804_0404.JPG

BIZOVAC z Bizovca
kierownik zespołu i choreograf: Zvonimir Vuković
kierownik muzyczny: Marko Krajšić
adres strony internetowej: www.kud-bizovac.hr
Zespół Kulturno-umjetničko društvo Bizovac kontynuuje tradycje dawnego, założonego w 1935 roku stowarzyszenia Seljačka sloga. Miłośnicy folkloru z okolic Bizovca postanowili ożywić tradycje swoich przodków. Wyjęli ze starych skrzyń tradycyjne stroje ludowe, przy akompaniamencie tambury zaczęli śpiewać zapomniane pieśni i tańczyć dawne tańce w kole. Zespół z Bizovca wyróżnia się przede wszystkim bogatymi damskimi strojami regionalnymi. Ich bawełniane, paradne spódnice są bardzo szerokie (uszyte z wielu warstw) i dość krótkie (sięgają tuż za kolano). Bogato zdobi się je haftem, zwanym šlingoće. Ozdobą kostiumu jest też sztywna i obficie marszczona kryza, reklja, która przywodzi na myśl dawny francuski styl dworski. Kobiety zamężne noszą na głowie chusty šamija, a panny wianek w kształcie diademu, pleciony ze sztucznych konwalii i pączków róży. Wkładają też zdobione złotą nicią pantofle oraz barwne, wełniane pończochy, określane mianem bobane. Ważne są też dodatki, jak ozdoby z monet, chusty, bransolety i długie naszyjniki. Stroje te wyszły z użycia podczas II wojny światowej, gdyż brakowało materiałów potrzebnych do ich uszycia. Mężczyźni z Bizovca, podobnie jak w całej chorwackiej Slawonii, w dni robocze nosili zwykłą koszulę i spodnie, a w dni świąteczne wkładali dodatkowo kamizelkę, kapelusz i pas. Buty nie zawsze były konieczne, a kiedy je zakładano, to przeważnie razem z onucą lub wełnianą skarpetą. Jasny kolor tego odzienia okazał się jednak niepraktyczny, dlatego około 1918 roku pojawiły się nowe formy strojów męskich. Podczas TKB zespół wykona m.in. tańce pevano kolo, nebesko kolo, šareno kolo, kabanica, šokačko kolo, zavrzanac i takie pieśni, jak „U rešeta plitko dno”, „U livadi pod jasenom”, „Bećarac”.

131 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Czechy


WK20120804_0408.JPG

STRAKONICE ze Strakonic
choreograf: Jiří Záhorský
kierownik muzyczny: Zdeněk Pilík
skład kapeli: skrzypce, kontrabas, klarnet, flet, gajdy, lira korbowa
adres strony internetowej: www.prachenak.strakonice.cz
W południowych Czechach, w Strakonicach, stoją ruiny średniowiecznego zamku, zwanego Prácheň, od którego wywodzi się nazwa całego regionu. Miasteczko Strakonice słynie z mieszkających tutaj od pokoleń gajdoszy. Jednym z nich jest legendarny już muzyk Josef Režný, który założył Prácheňský soubor písní a tanců
60
Strakonice w 1949 roku. Gajdom akompaniują najczęściej skrzypce, klarnety i kontrabas, czasami też flet prosty, lira korbowa, gitara, dzwonki i róg pasterski. Częścią zespołu jest żeńska grupa śpiewacza, która z akompaniamentem lub bez wykonuje tradycyjne pieśni. Strakonice prezentują zwyczaje związane z całoroczną obrzędowością. W ich repertuarze są m.in. scenki ukazujące karnawałową zabawę, stawianie moja czy wesele. Grupa taneczna występuje w lokalnych strojach ludowych i wykonuje takie tańce, jak konopická czy taniec w drewniakach.

66 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Gruzja


WK20120804_0211.JPG

KOBULETI z Kobuleti
kierownik zespołu: Temuri Tkhilaishvili
choreograf: Khatuna Verulidze
kierownik muzyczny: Ilia Khabazi
skład kapeli: doli, akordeon
Vocal and Choreographic Ensemble in Kobuleti Culture Centre pochodzi z Kobuleti, miejscowości położonej nad Morzem Czarnym, w Adżarii. W programie, który zespół zaprezentuje podczas TKB, znalazły się takie gruzińskie tańce, jak khorumi, mtiuluri, gandagan, svanuri, samaia.

163 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Hiszpania


WK20120804_0025.JPG

LA ESTEVA z Segowii
kierownik zespołu: Rosa María Velasco González
choreograf: Fernando San Romualdo Agejas
kierownik muzyczny: José Manuel Herrero
skład kapeli: gitary, bandury, lutnie, dulzaina, bęben, bęben basowy
adres strony internetowej: www.laesteva.com
Zespół powstał w 1942 roku, ale dopiero od 1987 działa pod obecną nazwą, jako Asociación Cultural Grupo de Danzas La Esteva. Posiada własną szkołę tańca, do której uczęszcza ponad 250 uczniów. Angażuje się w organizację wydarzeń kulturalnych i imprez folklorystycznych. Zespół kultywuje tradycje Segowii, położonej w środkowej Hiszpanii. W repertuarze ma około 60 tańców, takich jak jotas, seguidillas, bailes corridos, tańce weselne, paloteos (tańce z kijami), tańce obrzędowe i tańce wykonywane podczas procesji, a także passacaglia (stare pieśni hiszpańskie śpiewane z towarzyszeniem gitary). Tancerze noszą kostiumy wzorowane na strojach z XIX wieku. Zobaczymy zarówno stroje odświętne, jak i prosty ubiór codzienny przeznaczony do pracy. Podczas TKB zespół zaprezentuje widowiska i tańce:
61
– Jota de Chatún. Popularny taniec ludowy ze wsi Chatún, w którym gospodarz wyraża dumę ze swojej pracy.
– Jota de ronda de quintos. Taniec ze wsi Zarzuela del Monte. W noc przed pójściem do wojska, długą podróżą do hiszpańskich terytoriów w Afryce i służbą, która mogła trwać nawet trzy lata, quintos wychodzili pożegnać się ze swoimi ukochanymi dziewczynami. Z tej okazji organizowano zabawę.
– Jota de ronda de Zarzuela. Kolejny taniec ze wsi Zarzuela del Monte, zalotny. Kawalerowie po zmroku udają się pod domy dziewcząt, aby zaprosić je na zabawę.
– Seguidillas. Taniec w parach, wykonywany dawniej podczas potańcówek we wsi Vegas de Matute.
– Taniec w trójkach. Był wykonywany w dniu św. Agaty we wsi Valleruela de Sepúlveda, przypomina taniec dworski, jest wytworny, ale jednocześnie zalotny. Tańczą jeden chłopak i dwie dziewczyny.
– La revolvera. Taniec wykonywany w czasie procesji na cześć Maryi Dziewicy z El Bustar we wsi Carbonero el Mayor. Zgodnie z tradycją tego dnia odbywa się licytacja o posąg patronki, w której biorą udział wierni. Święta figura trafi do kościoła zwycięzcy.
– Jota paloteada. Taniec z kijami ze wsi Fuentepelayo, wykonywany w trakcie procesji Bożego Ciała.
– El arco. Kolejny taniec ze wsi Fuentepelayo, wykonywany w trakcie procesji Bożego Ciała przed monstrancją, tuż przed wniesieniem jej do kościoła.
– Popurri de jotas. Suita tańców z Segowii.
– Canto de la cigüeña. Taniec ze wsi Villacastín, wykonywany do pieśni o bocianach.
– Baille corrido. Scenka ukazująca taneczną zabawę przy dźwiękach dulzainy.
– Jota de la guitarra. Popularny w Segowii utwór, wykonywany na dulzainie, instrumentach strunowych i perkusji. Muzyce towarzyszy śpiew. Kawalerowie wraz z muzykantami ruszają w zaloty.

133 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Irak


WK20120804_0378.JPG

AS-SULAJMANIJJA z As-Sulajmanijji
kierownik zespołu: Abdwlaziz Majed Mawlood
kierownik muzyczny: Salah Hama-Aziz Hussein
skład kapeli: surma, dhol, skrzypce, zarb
Kurdyjski zespół Sulaymaniyah Folk Art Group, pochodzący z As-Sulajmanijji w Iraku, został założony w 1997 roku. Podczas występów ukazuje bogactwo kultury ludowej Kurdów, których dawne terytorium zostało podzielone pomiędzy Turcję, Irak, Iran i Syrię. Misją grupy jest pielęgnowanie własnej tożsamości narodowej.

137 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Rosja


WK20120804_0394.JPG

GORIEC z Władykaukazu
kierownik zespołu: Jurij Alborow
skład kapeli: akordeon osetyjski, skrzypce, doli, dala-fandyr, grzechotka
Zasłużennyj Ansambl Narodnogo Tanca Goriec został założony w 1961 roku. Działa pod patronatem uniwersytetu rolniczego we Władykaukazie, stolicy jednej z kaukaskich republik Federacji Rosyjskiej – Osetii Północnej, zwanej też Alanią. W repertuarze posiada folklor narodu osetyjskiego. Za pomocą tańca
64
opowiada
o jego życiu, tradycjach i duchowym bogactwie. Z zespołem współpracują specjaliści z Gruzji i Osetii Południowej. W programie przygotowanym przez Goriec na TKB znalazły się m.in.:
– Taniec z kindżałami. Wykonywany brawurowo przez mężczyzn. Zespół wystąpi w czerwonych czerkieskach i czarnych papachach.
– Simd. Uroczysty taniec, wykonywany głównie na weselach. Mężczyźni są ubrani w czarne czerkieski, a kobiety noszą białe, wyszywane srebrem suknie.
– Taniec Tualagów. Tualagowie zamieszkują wysokogórską część rejonu ałagirskiego w Osetii Północnej. Tancerze wykonują ten dawny taniec w zdobionych złotem i brokatem kostiumach, wzorowanych na strojach z XIV wieku.
– Taniec z mieczami. Kostiumy wzorowane na męskich strojach bitewnych alańskich wojowników.

156 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Rumunia


WK20120803_0041.JPG

CUNUNA APUSENILOR z Gilău
kierownik zespołu: Marcela Gabriela Cimpan
choreograf: Ciprian Muresan
kierownik muzyczny: Monica Stefania Onaca
skład kapeli: skrzypce, kontrabas, akordeon, taragot
adres strony internetowej: www.primariagilau.ro
Ansamblul Folcloric Cununa Apusenilor powstał w 1983 roku. Wioska Gilău, z której pochodzi zespół, jest położona w Górach Zachodniorumuńskich, zwanych też Munţii Apuseni. Kraina ta należy historycznie do Siedmiogrodu, zwanego też Transylwanią. Obecnie w zespole tańczy już drugie pokolenie. Grupa nie po raz pierwszy wystąpi w Polsce, koncertowała też w Szwajcarii, Belgii, Portugalii, Turcji, we Włoszech, na Węgrzech i Ukrainie. Prezentuje folklor całej Rumunii, z szczególnym uwzględnieniem tradycji rodzinnych stron. Podczas TKB wykona suity transylwańskich tańców, takich jak bistrita, oas, palatca, codru, bihor, crihalma, tarnaveana.
Zdobywca tegorocznego Grand Prix

139 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

Słowacja


WK20120804_0399.JPG

LIPTOV z Rużomberka
kierownik zespołu: Igor Littva
choreografia: Vojtech Littva, Igor Littva
kierownik muzyczny: Martin Lipták
skład kapeli: skrzypce, altówka, kontrabas, cymbały, piszczałka pasterska
adres strony internetowej: www.fs-liptov.sk
Folklórny súbor Liptov z Rużomberka działa od 66 lat. W 1962 roku kierownikiem artystycznym i choreografem został Vojtech Littva. Zaprosił do współpra65
cy wielu ekspertów. Od początku grupa tworzy programy ukazujące tradycje dolnego Liptowa, otoczonego Tatrami Zachodnimi, Górami Choczańskimi, Wielką Fatrą i Niżnymi Tatrami. Z sukcesem koncertuje w Europie, a także w Azji i Afryce. Podczas TKB zaprezentuje wciąż żywe zwyczaje z okolic wsi Liptovské Sliače. Pod koniec roku młodzi mężczyźni zbierają się w gospodzie, aby spośród siebie wybrać przywódcę, zwanego „burmistrzem młodych” i jego dwóch pomocników. Ten zobowiązany był zorganizować zabawę ostatkową (bursa). Tego dnia na potańcówkę kawalerowie przywdziewali różne maski, aby dziewczyny na ich podstawie mogły wybierać sobie partnerów do tańca. Tańczenie z maską pół kobiety, pół mężczyzny symbolizowało zgodność, ze słomianą – obfite plony, z maską Cyganki – umiejętności. Wykonywano też skakanego, co miało zapewnić urodzaj lnu i konopi, oraz kristinę, taniec który pochodzi z pobliskiej wsi Liptovský Michal. Burmistrz młodych przygotowywał też zabawę majową, związaną ze zwyczajem stawiania mojów (sadenie májov). Najpierw zbierano we wsi pieniądze i podarunki na ten cel. Kawalerowie w tanecznym korowodzie chodzili od domu do domu, tak aż wszystkie dziewczęta zostały zaproszone na tańce. Każda z nich musiała zaśpiewać przyśpiewkę. Pieniądze wrzucano do kontrabasu. Na koniec tej scenki wszystkie pary, ubrane w uroczyste stroje, zatańczą „Stroji sa ma...”. Wykonają też radovec, tradycyjny taniec ze wsi Liptovské Sliače.

232 plików, ostatni dodany 13 sierpnia 2012

albumów: 40 stron: 4 1

Ostatnio dodane - 49 TKB - rok 2012
WK20120731_0032.JPG
WK20120731_0032.JPG438 odsłon13 sierpnia 2012
WK20120731_0033.JPG
WK20120731_0033.JPG367 odsłon13 sierpnia 2012
WK20120731_0034.JPG
WK20120731_0034.JPG359 odsłon13 sierpnia 2012
WK20120731_0035.JPG
WK20120731_0035.JPG358 odsłon13 sierpnia 2012
WK20120730_0412.JPG
WK20120730_0412.JPG357 odsłon13 sierpnia 2012
WK20120730_0407.JPG
WK20120730_0407.JPG355 odsłon13 sierpnia 2012

Najczęściej oglądane - 49 TKB - rok 2012
WK20120731_0032.JPG
WK20120731_0032.JPG438 odsłon
WK20120731_0033.JPG
WK20120731_0033.JPG367 odsłon
WK20120731_0034.JPG
WK20120731_0034.JPG359 odsłon
WK20120731_0035.JPG
WK20120731_0035.JPG358 odsłon
WK20120730_0412.JPG
WK20120730_0412.JPG357 odsłon
WK20120730_0407.JPG
WK20120730_0407.JPG355 odsłon